Jedna nieprzespana noc może się zdarzyć każdemu, ale jeśli przez trzy kolejne tygodnie masz po kilka takich nocy to nieleczenie powinnaś się udać do specjalisty.  Może się, bowiem okazać, że to przelękła bezsenność a to choroba. Osoby cierpiący na te chorobę częściej też chorują na inne i umierają na nie, prym wiedzie tu udar mózgu i zawał serca. Często też osoby te mają depresję. Czasem przyczyną bezsenności mogą być inne dolegliwości takie jak skurcze łydek, refleks, chrapanie, menopauza. Jeśli ich nie wyleczymy to trudno będzie się nam wyspać. Jeśli bezsenność występuje sporadycznie to można samemu ja leczyć i jej zapobiegać. Skutki jej też można w znacznym stopniu ograniczyć. Spróbuj, zatem odkryć przyczynę problemu i uporać się z nią. Gdy jesteś zdrowa i nie masz zmartwień powodem może być na przykład złe miejsce do spania. Co można w takim przypadku zrobić? Zadbaj o to by do sypialni nie docierało światło słoneczne lub z innego źródła, nie może tez tam być za gorąco, najlepszą temperaturą do snu jest 18 stopni. Ważny jest też odpowiednio dobrany przez specjalistę materac. W sypialni nie powinno być głośno tykających zegarów, telewizorów, komputerów, urządzenia takie jonizują powietrze a to utrudnia sypianie. Ściany w sypialni powinny mieć spokojny kolor. Bezsenność dotyka też osoby, które cały dzień są bardzo aktywne a wieczorem odstresowują się za pomocą obfitej kolacji i alkoholu. Dlatego ważne by jeść ostatni posiłek nie później niż 2-3 godziny przed snem. Najlepiej jak to będą ryby lub drób, dobre będzie mleko i kawałek gorzkiej czekolady.  W takich produktach znajdują się substancje podnoszące poziom serotoniny, hormonu pozwalającego na pełne odprężenie. Przed snem nie należy też pić alkoholu, herbaty, kawy, coli – napoje te pobudzają. Przed snem trzeba dobrze wywietrzyć sypialnię, a najlepszym rozwiązaniem jest udanie się na spacer. Warto też wziąć ciepłą kąpiel i posłuchać odprężającej muzyki. Czasem jest także emocje nie dają spać, nie ważne czy negatywne czy pozytywne. Ważne jest, zatem by do łóżka nie zabierać spraw domowych i zawodowych.. Dlatego zanim położysz się do łóżka załatw te sprawy, które możesz. Czasem winny jest brak hormonu snu. W takiej sytuacji spróbuj kłaść się spać później, najlepiej koło północy, kiedy to produkcja melatoniny jest na najwyższym poziomie. W ciągu dnia przebywaj jak najdłużej na dworze i w pomieszczeniach dobrze oświetlonych. Stężenie melatoniny we krwi obniża kawa, alkohol, nikotyna. Warto na kolację jeść rośliny strączkowe, orzechy, natkę pietruszki, kapustę, banany w ich składzie jest substancja niezbędna przy produkcji hormonu snu.

Niestety od rodziców nie tylko dziedziczymy wygląd czy pozytywne cechy. W spadku możemy też dostać chorobę. Nasze geny to zakodowane informacje o naszych cechach takich jak wygląd czy skłonności do określonych chorób. Zbudowane są one z DNA i tworzą zwarte struktury zwane chromosomami. Znajdują się one w każdej komórce naszego organizmu. Znajdują się one także w komórkach jajowych i plemnikach. Z momencie zapłodnienia zarodek otrzymuje chromosomy od swoich rodziców. Każdy z nas ma ich 46, polowe otrzymuje od matki i połowę od ojca. Chromosomy na 23 miejscu nazywa się chromosomami płci. U kobiet SA to dwa chromosomy X u mężczyzn jeden X i jeden Y. Jeśli jeden z genów na chromosomie X jest nosicielem choroby dziedzicznej to odziedziczy ją dziecko płci męskiej. Dziewczynka w takim przypadku jest tylko nosicielką, nie zachoruje. Może jednak przekazać gen swoim dzieciom. Jeśli sytuacja ta ma miejsce u mężczyzny to determinuje to chorobę. Mężczyzna przekaże ten gen córce, a ona stanie się nosicielką. Jest to bardzo komplikowana sprawa. Jeśli chodzi o choroby dziedziczne to mamy na przykład dystrofię mięśniową Duchenne’a. Objawy ukazują się już między 1 a 4 rokiem życia. Zmiany postępują symetrycznie i dotyczą zaniku mięśni. Zaczyna się od pasa i powstaje kaczkowaty chód. Potem dochodzą problemy ze wstawianiem z pozycji siedzącej przy wchodzeniu po schodach. Potem po pewnym czasie ujawniają się przykurcze. Chorobę tą można spowolnić poprzez jak najdłuższą aktywność fizyczną dziecka. Kolejną chorobą dziedziczna jest zespół huntera. Pierwsze objawy pojawiają się między 2 a 3 rokiem życia. Są dwa typy tej choroby, w typie A występuje pogrubienie rysów twarzy, niski wzrost, zmiany stawowe, upośledzenie umysłu i zmiany rojowe. W typie B natomiast upośledzenie umysłowe nie ma miejsca wcale lub jest bardzo niewielkie. Od ojca można też odziedziczyć skłonność do raka prostaty. Dlatego jełki któryś z naszych przodków miał z tym problemy to wskazane jest częste udawanie się do lekarza w cel kontroli. Możemy też odziedziczyć skłonność do raka jelita grubego. Badaniem, które pozwoli na wykrycie raka jelita nazywa się kolonoskopią. Jeśli ktoś z twych bliskich miał ten nowotwór to zaleca się wykonywanie badań od 40 roku życia, co pięć lat. Możemy tez sprawdzić czy jesteśmy obciążeni genetycznie. Zrobić tro można w poradni genetycznej.

W przypadku tej choroby mówimy raczej o ostrym przebiegu. Dolegliwości pojawiają się nagle, na skutek zatkania przewodu Wirsunga przez kamień żółciowy. Czasem ma to miejsce także po błędzie dietetycznym. Polega on najczęściej po zjedzeniu zbyt obfitego, zbyt tłustego lub wypiciu zbyt dużej ilości alkoholu. Zaczyna się od silnego i nagłego bólu w górnej części brzucha, an środku i trochę po prawo. Czasami ból dotyczy całej prawej części tułowia. Towarzyszą temu często też wymioty i nudności. Stan pacjenta w takim momencie jest dość ciężki dlatego wymaga on hospitalizacji. . Badanie i diagnostykę powinno się rozpocząć od OZT czyli oznaczenie we krwi enzymu amylazy trzustkowej, jej poziom w takiej sytuacji jest podwyższony. Leczenie to przede wszystkim ścisła dieta stosowana przez kilka kolejnych dni. Potem przechodzi się na dietę lekkostrawną bez dodatku tłuszczu. Czasem w najostrzejszych przypadkach potrzebna jest operacja która usunie martwicze tkanek. Uszkodzona trzustka zaczyna trawić się sama, a potem to samo dzieje się z tkankami jamy brzusznej. Niebem znaczenia jest też stosowanie leków przeciwbólowych i antybiotyków. Choroba ta przebiega z okresami remisji i zaostrzenia. Najczęściej pojawia się ona u osób nadużywających alkoholu, z kamicą żółciową i po ostrym zapaleniu trzustki. Czasem do choroby doprowadza guz trzustki, dwunastnicy, żołądka itd. Nie bez znaczenia jest też zła praca tarczycy, palenie papierosów i przyjmowanie niektórych leków. W takich przypadkach ból pojawia się zwykle po zbyt obfitym posiłku albo po spożyciu dużej ilości alkoholu. Taki ból może trwać od kilku godzin do nawet kilku dni. Choroba może trwać jeszcze dłużej i się zaostrzać jeśli nie będzie łatwostrawnej diety. Objawy niedomogi trawiennej pojawiają się zwykle gdy 90% miąższu zostanie zniszczone. Objawem takiego stanu są biegunki tłuszczowe, związane z brakiem możliwości trawienia i wchłaniania tłuszczów. Jeśli w kale pojawiają się kawałki niestrawionego pokarmu, najczęściej mięsa, to sytuacja taka świadczy o niedoborze enzymu który trawi białko. Trzustka jest narządem znajdującym się w jamie brzusznej który łączy dwie funkcje – gruczołu hormonalnego i trawiennego. Wytwarza enzymy niezbędne w procesie trawienia białek i tłuszczów. Wydziela ona tez insulinę i glukagon. Są one niezbędne przy gospodarce węglowodanowej i do prawidłowego funkcjonowania wszystkich tkanek organizmu. Przewód który odprowadza sok trzustkowy nazywamy przewodem Wirsunga, zatkanie go przez kamień żółciowy powoduje ostre zapalenie trzustki.

Wirus już ten jest znany od starożytności. Jego nazwę po razy pierwszy użyto ponad 2500 lat. Opryszczka narządów płciowych uważana jest za wstydliwe, dlatego mało, kto udaje się do lekarza. Wirus ten przenosi się podczas stosunków seksualnych. Szczyt zachorowań przypada miedzy 14-29 rokiem życia. Może on przebywać w uśpieniu przez długie lata i nie dawać o sobie znać. Może on być przenoszony przez osobę, która nie wiem ze jest chora. Stan utajenia jest u większości osób zakażonych. Objawy ujawniają się dopiero w sprzyjających warunkach takich jak gorączka, przegrzanie czy ochłodzenie. Jeśli dojdzie do uaktywnienia to zmiany w okolicach narządów płciowych pojawiają się między 4 a 7 dniem po stosunku. Pojawia się wtedy silny ból, swędzenie i zaczerwienienie okolic intymnych. Kolejny etap to powstawanie małych bolesnych pęcherzyków. Gdy pękną na skórze zostaną ranki, znikną one po ok. 10 dniach. Opryszczce tego typu towarzyszy często osłabienie, gorączka, ból głowy a także mięśni. U kobiet zmiany mają miejsce nie tylko na wargach sromowych, ale także na łechtaczce, w pochwie, na szyjce macicy oraz w okolicach odbytu. Najbardziej uciążliwy jest pierwszy atak tego wirusa. Jego nawroty SA zazwyczaj mniej dotkliwe. Nawroty pojawiają się bardzo często podczas miesiączki. W leczeniu tej choroby najważniejsza jest szybka reakcja, czyli odwiedzenie lekarza ginekologa. Może on przepisać leki przeciw wirusowe. Wczesne leczenie to najlepszy sposób na uniknięcie powikłań i częstych powrotów opryszczki. Wiele osób wstydząc się tej choroby stosuje domowe sposoby leczenia. Najczęściej łagodzą one w ten sposób objawy, ale nie prowadzą do całkowitego wyleczenia. Podczas kuracji najlepiej nosić przewiewną bawełnianą bieliznę. Kąpać należy się codziennie, do wody można dodawać 2-3 kryształki nadmanganianu potasu – ma on działanie odkażające. Okolice intymne należy starannie osuszać. Jeśli opryszczka nawraca to postaraj się ustalić, co ją wywołuje ze stanu uśpienia. Badaniami potwierdzono, że znacznie częściej atakuje ona osoby z niedoborem witaminy B. Dlatego nie powinno jej zabraknąć w naszym jadłospisie. Witaminę tę znajdziemy w pełnoziarnistym pieczywie, mleku i jego przetworach oraz w zielonych warzywach takich jak szpinak, kapusta włoska, sałata. Jest ona także obecna w jajach. W starożytności infekcję tę uważano za błahą, w porównaniu z owrzodzeniami i innymi chorobami tego typu.